Historia płyt

agrobex.pl

historia_plyt.jpg

Płyta CD została po raz pierwszy wyprodukowana przez koncerny Sony i Philips – na rynku pojawiła się w 1982 roku, a DVD w 1995. Są to nośniki danych zapisywane i odczytywane optycznie, czyli za pomocą lasera.

Płyta kompaktowa to poliwęglanowa płytka pokryta warstwą aluminium, na której dźwięk zapisywany jest, jako system wgłębień i przestrzeni między nimi. Wiązka laserowa, która przesuwa się po powierzchni płyty odczytuje wgłębienie, jako zero, a przestrzeń, jako jedynkę.

Oprócz standardowych płyt CD produkuje się również płyty CD-R oraz CD-RW, które od zwykłych odróżnia to, że zapisane na nich informacje mogą być wielokrotnie kasowane i nagrywane od nowa. Tajemnicą sukcesu nowego wynalazku było przede wszystkim to, że pojemność płyty kompaktowej była znacznie większa niż będących wcześniej w powszechnym użyciu płyt gramofonowych i taśm magnetofonowych, co sprawiło, że tłoczenie płyt tego rodzaju stało się wkrótce zjawiskiem tak powszechnym, że wyprodukowana wielka liczba nowego typu nośników szybko wyparła z rynku swoje analogowe i magnetyczne poprzedniczki.

Płyty CD i DVD różnią się przede wszystkim pojemnością. Standardowa płyta CD mieści 700 MB danych, a płyta DVD od 4, 38 do ponad 17 GB.

Tłoczenie płyt jest procesem, w wyniku, którego masowo produkuje się płyty CD lub DVD, a także winylowe, poprzez odbijanie ich od matrycy. Przy obecnym stanie zaawansowania technologii tłoczenie płyt zajmuje około trzech sekund.

Niestety, masowość tego procesu przyczyniła się do pogorszenia, jakości produkowanych dzisiaj płyt.

This entry was posted in informatyka, przemysł, płyty, tłoczenie. Bookmark the permalink.

Comments are closed.